BUITENSTAANDERS
Om de twee à drie jaar verhuizen wij naar een ander land. Niet voor vakantie, niet voor een citytrip. We emigreren, we gaan er echt wonen, boodschappen doen, met de fiets tussen de files staan, buren groeten, stroom hebben of niet. Het gewone leven, maar dan ergens anders.
Cambodja, Mexico, Chili — en nu Gabon. Straks India. Elk land laat sporen na. In wat ik zie, in wat ik denk, in wat ik nog steeds niet begrijp. Het gaat verder dan lost in translation.
Dit blog is geen reisgids. Het is een poging om te begrijpen wat ik meemaak, alleen of samen met John. Politiek, absurd, persoonlijk, soms ongemakkelijk, soms hilarisch, surrealistisch of eenzaam. Een clash van culturen of soms ook banaal hetzelfde van hetzelfde.
2018 – 2019
Chili
Het land waar het allemaal begon. Prachtig en indrukwekkend land. Getraumatiseerde samenleving. De geur van traangas.
2019 – 2022
Mexico
Drie jaar, en nog steeds niet uitgedacht waarom ons hart daar gestolen is. Mexico sluit je in en laat je nooit meer los.
2022 – 2024
Cambodja
Een land dat zijn eigen geschiedenis nauwelijks kan bevatten. Ik ook niet. Boeddhistische wijsheden, naast de littekens van het verleden.
2024 – 2026 — nu
Gabon
Libreville. Natuurschoon is adembenemend. Maar het politieke klimaat laat je haast stikken.
2026 en verder
India
Nog komen. Ik lees me in, maar weet dat geen boek me erop kan voorbereiden.