BUITENSTAANDERS
Om de twee à drie jaar verhuizen wij naar een ander land. Niet voor vakantie, niet voor een citytrip. We emigreren, we gaan er echt wonen, boodschappen doen, met de fiets tussen de files staan, buren groeten, stroom hebben of niet. Het gewone leven, maar dan ergens anders.
Cambodja, Mexico, Chili — en nu Gabon. Straks India. Elk land laat sporen na. In wat ik zie, in wat ik denk, in wat ik nog steeds niet begrijp. Het gaat verder dan lost in translation.
Dit blog is geen reisgids. Het is een poging om te begrijpen wat we meemaken. Politiek, absurditeit, persoonlijk, soms ongemakkelijk, soms hilarisch, surrealistisch of eenzaam. Een clash van culturen of soms ook banaal hetzelfde van hetzelfde: iedereen wil gelukkig zijn.
Soms is het haast niet uit te leggen wat we meemaken. Toch hopen we dat we iets van het proces, van het gedoe, van al het moois met jou mogen delen.
2018 – 2019
1 〉Chili
Het land waar ons avontuur begon. Prachtig en indrukwekkend land. Getraumatiseerde samenleving. De geur van traangas en Pinochet.
2019 – 2022
2 〉Mexico
Drie jaar en nog steeds niet uitgepuzzeld waarom ons hart juist daar gestolen is, zelfs in Covid-tijd. Mexico sluit je in en laat je nooit meer los.
2022 – 2024
3 〉Cambodja
Een land dat zijn eigen geschiedenis nauwelijks kan bevatten. Ik ook niet. Boeddhistische wijsheden, naast de littekens van Pol Pot en Hun Sen.
2024 – 2026 — nu
4 〉Gabon
Natuurschoon is adembenemend. Maar het politieke klimaat laat je haast stikken.
2026 en verder
5 〉India
Vanaf juli 2026: Mumbai. Ik lees me in, maar weet dat geen boek me erop kan voorbereiden.