BUITENSTAANDERS

Om de twee à drie jaar verhuizen wij naar een ander land. Niet voor vakantie, niet voor een citytrip. We emigreren, we gaan er echt wonen, boodschappen doen, met de fiets tussen de files staan, buren groeten, stroom hebben of niet. Het gewone leven, maar dan ergens anders.

Cambodja, Mexico, Chili — en nu Gabon. Straks India. Elk land laat sporen na. In wat we zien, in wat we denken, in wat we nog steeds niet begrijpen. Het gaat verder dan ‘lost in translation’ . Het is eerder Lost in culture.

Dit blog is geen reisgids. Het is een poging om te begrijpen wat we meemaken. Politiek, absurditeit, persoonlijk, soms ongemakkelijk, soms hilarisch, surrealistisch of eenzaam. Een clash van culturen of soms ook banaal hetzelfde van hetzelfde: iedereen wil gelukkig zijn.

Jullie lijken wel gek!  Jullie hadden alles voor elkaar in een superrijk Nederland. En dan ga je weg!  Dan ga je naar een land als Cambodja! 

Soms is het in woorden niet uit te leggen wat we meemaken. Of waarom we doen wat we doen. Soms lukt het in een persoonlijke brief wel of in een post op social media. Soms lukt het weken later, half. Of door een brief op te knippen, te bewerken en hier te plaatsen. Het is een puzzel. 

Ja, alles wat we meemaken heeft weerslag op ons gevoel, onze gedachten, onze mening. We kunnen wel uit Nederland vertrekken, maar Nederland is nog niet uit ons. We leren. Maar wat gaat dat stroef. Wij zijn vertrouwd met een bepaald wereldbeeld. Maar dat beeld van de wereld staat door het reizen op zijn kop. Ons vertrouwde perspectief zit ons vaak in de weg. Wat voor ons logisch is, hoeft voor de ander niet logisch te zijn. 

We hopen dat we iets van dit proces, van het gedoe, van al het moois, met jou mogen delen. 

De Weerslag

---

---