Hondjes onder elkaar
in een uitzichtloze situatie
Phnom Penh, Cambodja
Als mijn studenten zich oriënteerden op het praktijkleren, vertelde ik dat het weefsel van de stage-organisatie vooral zichtbaar is op het moment dat je het gebouw binnengaat. Eenmaal door de draaideur of de schuifpui, gaf ik ze mee vooral gewaar te zijn. Neem vooral de tijd om dat eerste moment van ontvangst te doorvoelen. Word je aangesproken? Is er aandacht voor je? Zorg? Mag je er zijn of ben je eigenlijk gewoon tot last? Is iedereen vooral bezig, behalve met jou als bezoek?
Een internetsite van de organisatie zegt iets — mét veel mooie woorden — maar wat er gebeurt bij de receptie zegt nog veel meer — zónder woorden.
Nu is bovenstaande op mensen gebaseerd. Hoe zit dat als honden je ontvangen? Hoe bestieren zij de receptie?
