Het lijkt een druppel op een gloeiende plaat
en dat is het misschien ook
Libreville, Gabon
In januari 2025 begonnen we met ons tweeën op het strand, vlakbij ons huis, met het ruimen van plastic. Het is vooral tussen de keien van de zeewering waar honderden plastic flessen, piepschuim of anderszins zich ophopen. Met de zeewind erbij niet alleen een opgave, en met het uitzicht op de baai heel goed te doen. Handschoenen aan en 150 liter vuilniszakken vullen. Door de grote hoeveelheid zijn er al heel snel 20 zakken gevuld. Haast iedere zondag.
We kregen bekijks van strandwandelaars, maar nog heel weinig support. Heel af en toe hielp iemand mee of vroeg naar ons mobiele nummer.
In maart van dit jaar zagen we Oumar die hetzelfde deed. Hij had sponsors voor de gele vuilniszakken en een afspraak met de vuilophaaldienst dat deze de gele zakken daags erna ophaalde. Ideaal. Wij brachten namelijk onze zakken steeds naar een verzamelpunt bij ons in de straat. Een paar honderd meter sjouwen met onhandelbare zakken. Oumar had het beter geregeld.
Oumar komt uit Senegal en woont hier in Gabon zo’n twintig jaar. Gescheiden van zijn vrouw, die met hun drie kinderen terug is gegaan naar Senegal. Die ziet hij hooguit eens per jaar. Hij is professioneel sportinstructeur en organiseert met zijn Marche Pro ook regelmatig wandeltochten in het regenwoud.
Om de veertien dagen pakken we samen met hem en andere deelnemers een strook van 100 meter en maken het plasticvrij. Dat gaat als een malle. We sponsoren wat drinken en eten. Over een maand of twee ligt het weer vol, maar toch.
Belangrijk is dat je niet het gevoel hebt dat je het alleen doet. Er zijn veel meer mensen die iets willen doen.