Wegkijken

Je wilt veel ellende niet zien, maar het is er gewoon.

Libreville, Gabon

We weten zo langzamerhand dat er niets zit tussen stinkend rijk en straatarm in heel veel Afrikaanse landen. Het is letterlijk en figuurlijk alles of niets. Of je nu in Togo, Benin, Zimbabwe of Gabon rondreist: je ziet steeds hetzelfde beeld. Schaamteloos rijden mensen in hun geblindeerde sports utility vehicles met een rotvaart langs de sloppenwijken. Ongegeneerd bouwen de geprivilegieerden hun villa’s achter metershoge muren. Hoe doen mensen dat? Hoe kunnen mensen dat? Hoe leef je met het feit dat jij in weelde leeft en naast je mensen in armoede moeten overleven?

Lees verder “Wegkijken”

Monsieur Le Blanc

We worden wel bekeken,
Maar worden we ook gezien?

Libreville, Gabon 


Hij kent me. Dat is het gekke. Hij spreekt me al weken aan als ik het restaurant verlaat. “Papy”, “chef”, “boss”, “patron”. Hij regelt de parkeerplekken in de straat, ongevraagd, in de hoop op een tip. Dat is zijn bron van inkomsten. Het zal niet veel zijn. Regelmatig geef ik hem wat.

Vorige week hield hij me weer aan. Het ging, zoals altijd, over manger en d’argent. Je hoeft eigenlijk nauwelijks de taal te beheersen om deze uitleg te begrijpen. Ik had er dit keer totaal geen zin in. Niet omdat hij lastig is, laat staan gemeen. Integendeel. Maar omdat ik weet dat hij niet op mij wacht. Hij wacht op mijn portemonnee. De enige relatie die er lijkt te zijn, is geld. Ik ben een functie. Een wandelende pinautomaat. Monsieur Le Blanc.

Lees verder: Monsieur Le Blanc Lees verder “Monsieur Le Blanc”

Je ziet wat je wilt zien

Hoe manipuleerbaar is ons filter

Abidjan, Ivoorkust

Onontkoombaar kijk je altijd door een bepaalde bril naar de wereld. Het is je eigen filter. Wat een chatbot doet na het invoeren van een prompt, doet ons onderbewuste vele malen sneller. Wij manipuleren de werkelijkheid. Wij zien wat we willen zien. Wij kijken weg van wat ons niet bevalt. We creëren onze eigen bubbel. En wat nog meer opvalt, ons filter is beïnvloedbaar.

We zijn in Abidjan, Ivoorkust. Zien herken- en vergelijkbare zaken als in andere Afrikaanse steden. Het is haast inwisselbaar: er lijkt niets tussen stinkend rijk en straatarm te zitten. Je leeft óf in een bubbel óf in een overlevingsstand. Puin, afval, grof vuil: het ligt werkelijk overal. Geen enkele prioriteit lijkt het te krijgen. Niet van de jetset, niet van de ondersten uit de samenleving en van de overheid nauwelijks.

Lees verder “Je ziet wat je wilt zien”