Monsieur Le Blanc

We worden wel bekeken,
Maar worden we ook gezien?

Libreville, Gabon 


Hij kent me. Dat is het gekke. Hij spreekt me al weken aan als ik het restaurant verlaat. “Papy”, “chef”, “boss”, “patron”. Hij regelt de parkeerplekken in de straat, ongevraagd, in de hoop op een tip. Dat is zijn bron van inkomsten. Het zal niet veel zijn. Regelmatig geef ik hem wat.

Vorige week hield hij me weer aan. Het ging, zoals altijd, over manger en d’argent. Je hoeft eigenlijk nauwelijks de taal te beheersen om deze uitleg te begrijpen. Ik had er dit keer totaal geen zin in. Niet omdat hij lastig is, laat staan gemeen. Integendeel. Maar omdat ik weet dat hij niet op mij wacht. Hij wacht op mijn portemonnee. De enige relatie die er lijkt te zijn, is geld. Ik ben een functie. Een wandelende pinautomaat. Monsieur Le Blanc.

Lees verder: Monsieur Le Blanc Lees verder “Monsieur Le Blanc”

Je ziet wat je wilt zien

Hoe manipuleerbaar is ons filter

Abidjan, Ivoorkust

Onontkoombaar kijk je altijd door een bepaalde bril naar de wereld. Het is je eigen filter. Wat een chatbot doet na het invoeren van een prompt, doet ons onderbewuste vele malen sneller. Wij manipuleren de werkelijkheid. Wij zien wat we willen zien. Wij kijken weg van wat ons niet bevalt. We creëren onze eigen bubbel. En wat nog meer opvalt, ons filter is beïnvloedbaar.

We zijn in Abidjan, Ivoorkust. Zien herken- en vergelijkbare zaken als in andere Afrikaanse steden. Het is haast inwisselbaar: er lijkt niets tussen stinkend rijk en straatarm te zitten. Je leeft óf in een bubbel óf in een overlevingsstand. Puin, afval, grof vuil: het ligt werkelijk overal. Geen enkele prioriteit lijkt het te krijgen. Niet van de jetset, niet van de ondersten uit de samenleving en van de overheid nauwelijks.

Lees verder “Je ziet wat je wilt zien”

De Toiletgroep

Toiletbezoek altijd vol verrassingen

Libreville, Gabon

Het leuke van de toiletgang? Het zit vol verrassingen. Je weet nooit wat je te wachten staat. Is er water? Niet onbelangrijk in een watercloset. Zijn er watertonnen met een steelpannetje? Is er papier? Is er licht? Zeep? Iets om handen mee te drogen? Kan het haakje op de deur? Buitengewoon essentiële, ja zelfs existentiële vragen. Zonder dit mag het niet bestaan; mag het eigenlijk geen toilet heten.

Lees verder “De Toiletgroep”