Van een test in de pharmacie meteen door naar het ziekenhuis
Libreville, Gabon
Ineens krijg je hoge koorts en kun je alleen nog maar slapen. De koorts zakt niet met pillen. Naar de super om maar eens een thermometer te kopen. 40 graden voelt het. ’s Nachts wakker worden in een drijfnat bed, rillend van de kou. Als in een nachtmerrie. Afschuwelijk beroerd voelen. Om de haverklap moeten plassen. Wankelen op mijn benen. Nee, dit is geen gewoon virusje.
Uiteindelijk naar de apotheek met de taxi. Naar een kamertje begeleid voor een bloedprik en een teststrookje. Zoals bij Covid. Na een kwartier de uitslag. Niet naar huis, nee, meteen door naar het ziekenhuis. Je hebt de meest ernstige vorm van malaria. Taxi in, melden bij de eerste hulp en hup het medische circuit in.
Observatie
Ik lig ter observatie, bloed wordt getapt en de eerste medicijnen worden toegediend. Ik stoot in bed mijn steek onhandig aan en lig daarna in mijn eigen zeik. Ik begin te ijlen, kennelijk, en word naar een MRI-scan gereden. Malaria kan ook de hersenen aantasten.
Er wordt weinig door de staf gecommuniceerd. Wat ook weinig zin heeft in mijn staat. John moet naar de bloedbank, letterlijk om bloed voor mij te kopen. Just in case. De Plasmodium falciparum-parasiet is een heftige, kennelijk. En ik heb het in grote getalen in mijn lijf. De parasiet is dominant in Sub-Sahara-Afrika en is voor kinderen vaak levensbedreigend. Het vermeerdert zich als een dolle en valt mijn bloedcellen aan. De zuurstofopname daalt, omdat de rode bloedcellen aangetast zijn. Het aantal witte bloedcellen zakt naar een gevaarlijk niveau. Mijn afweersysteem krijgt een enorme oplawaaier. Mijn bloedbeeld is totaal in de war. Aan waarden klopt er werkelijk niets meer van.
Ik krijg hele heftige medicijnen waar ik doodmoe van word, maar goed, dat is bekend van parasietenkillers. Wat is malaria een enorm venijnige ziekte.
Mensen aan mijn bed
Al lig ik alleen op mijn kamer, ik verveel me nooit. Er komen verschillende mensen even naar me kijken. Het leuke is dat ze heel weinig zeggen.
Een conciërge met een lichtblauwe stofjas. Een securityman in het zwart met een walkietalkie. Een verpleegster in het rood, die mij alleen maar aanstaart en dichtklapt als ze probeert Engels te praten. De dokter die in haar lange bruinrode gewaad haar team, dat ze als in een circuspiste rond om zich heen heeft neergezet, toespreekt en als slot een klein zinnetje aan mij besteedt. Schoonmaakster die heel graag een koekje wil. Ik geef haar er zes. De vrouw die mij drie keer per dag een maaltijd voert, vrolijk lacht en ook in is voor een koekje. Een beer van een vent met een spiegelende zonnebril op, die me vraagt of ik pijn heb bij het plassen en vervolgens op mijn nieren klopt. Ik zeg: “Ik heb daar niks, voel niks, geen pijn.” Reactie: “Ik schrijf je antibioticum voor”. Een andere dokter (?) die totaal niks zegt, een paar stappen zet in de kamer en weggaat. Een dokter, verpleger, expert, technisch medewerker toetsen een voor een of de deur open en weer dichtgaat; ja, dat gaat-ie. Een timide verpleegster die nog steeds achter op de rug van moeder wil. Een potteus type, heftig neurieënd van de zenuwen om mij te prikken in een ader. Ik stel haar gerust.
Alleen als ik iets vraag of zeg, is er contact, is er communicatie. Dus vraag ik of zeg ik iets. Anders lig ik maar als een zombie in bed. Ik wil weten wat malaria allemaal doet en wat ze allemaal via het slangetje infuseren. John krijgt iedere dag een boodschappenlijst van het ziekenhuis mee om te gaan shoppen in de apotheek verderop in de straat. De kliniek zelf heeft geen huisapotheek.
De vrouwen zijn prachtig, mooie gewaden, heel mooi gekapt, op en top. De mannen lijken vermoeid, moe van het altijd maar weer sterk moeten zijn. Waar het normaal wemelt van de nichten in de zorg, is dat hier in dit ziekenhuis gigantisch verborgen. Volgens mij is mij aankijken al bedreigend.
Nee, malaria is niet een griepje. De volgende keer ga ik linea recta naar de apotheek voor een test. Ja, bijkomstig heb ik weer een ander inkijkje gekregen in Gabon.
Vier weken herstel wordt voorspeld.