REFLECTIES OP HET VERANDEREN VAN HET BEGRIP THUIS
Libreville, Gabon
Het leuke van de toiletgang? Het zit vol verrassingen. Je weet nooit wat je te wachten staat. Is er water? Niet onbelangrijk in een watercloset. Zijn er watertonnen met een steelpannetje? Is er papier? Is er licht? Zeep? Iets om handen mee te drogen? Kan het haakje op de deur? Buitengewoon essentiële, ja zelfs existentiële vragen. Zonder dit mag het niet bestaan; mag het eigenlijk geen toilet heten.
Libreville, Gabon
In zes jaar tijd heeft SEEG — de nationale energie- en watermaatschappij van Gabon — negen wisselingen aan de top meegemaakt. Negen. Niet-capabele mensen? Corruptie? Vriendjespolitiek? Je mag het zelf invullen.
SEEG is de organisatie die verantwoordelijk is voor de stroomuitval die we dagelijks in Libreville meemaken. Twee, soms drie uur per dag. Soms zes. Record staat op twaalf. Kers op de taart: het bedrijf zelf heeft 220 miljoen euro aan schulden uitstaan.
Hoe dit zo gekomen is, is eigenlijk geen ingewikkeld verhaal. Wel een pijnlijke.
Lees verder “Oeps. Foutje.”Libreville, Gabon
Twee grote ogen kijken me aan. Schuldig lijkt het. Aarzelend, nederig, nadert hij me van achteren. Ik merk hem op. Hij reikt me de hand. Aarzelend geef ik mijn hand aan de zijne. Maar wie is hij? Hij zegt verder niets. Kijkt nog net niet naar de vloer. Ik herken hem niet. Zoals wel vaker. Heel racistisch gezegd: de zwarte Gabonezen lijken op elkaar. Wat de grootste onzin is, maar kennelijk werkt mijn brein zo. Of is het gewend zo te werken. Vreselijk. Want natuurlijk zijn er verschillen. Alleen daar ben ik kennelijk niet bewust op attent.
Lees verder “Ontmoetingen kun je niet regelen, wel de stand van je hart”