Blog

Geplaatst op

Oeps. Foutje.

Ad random van het elektranet gehaald

Libreville, Gabon 

In zes jaar tijd heeft SEEG — de nationale energie- en watermaatschappij van Gabon — negen wisselingen aan de top meegemaakt. Negen. Niet-capabele mensen? Corruptie? Vriendjespolitiek? Je mag het zelf invullen.

SEEG is de organisatie die verantwoordelijk is voor de stroomuitval die we dagelijks in Libreville meemaken. Twee, soms drie uur per dag. Soms zes. Record staat op twaalf. Kers op de taart: het bedrijf zelf heeft 220 miljoen euro aan schulden uitstaan.

Hoe dit zo gekomen is, is eigenlijk geen ingewikkeld verhaal. Wel een pijnlijke.

Lees verder “Oeps. Foutje.”
Geplaatst op

Ontmoetingen kun je niet regelen, wel de stand van je hart

De eerste indruk is gekleurd

Libreville, Gabon 

Twee grote ogen kijken me aan. Schuldig lijkt het. Aarzelend, nederig, nadert hij me van achteren. Ik merk hem op. Hij reikt me de hand. Aarzelend geef ik mijn hand aan de zijne. Maar wie is hij? Hij zegt verder niets. Kijkt nog net niet naar de vloer. Ik herken hem niet. Zoals wel vaker. Heel racistisch gezegd: de zwarte Gabonezen lijken op elkaar. Wat de grootste onzin is, maar kennelijk werkt mijn brein zo. Of is het gewend zo te werken. Vreselijk. Want natuurlijk zijn er verschillen. Alleen daar ben ik kennelijk niet bewust op attent.

Lees verder “Ontmoetingen kun je niet regelen, wel de stand van je hart”
Geplaatst op

Ik bén niet ‘meer’

Het geworstel met de manier waarop je wordt aangesproken

Libreville, Gabon

Ik draag een identiteit mee die ik niet heb gekozen: ik ben wit. En ik kan dat niet veranderen. Dat was het lot, geen verdienste.
Ik draag een identiteit mee die ik niet heb gekozen: ik ben een flikker. En ik kan dat niet veranderen. Dat was het lot, geen verdienste.

Het opgedrongen gevoel van “meer” te zijn — een projectie door de ander, terwijl ik weet dat het totale onzin is — is eigenlijk een van de meest lastige aspecten van leven als witte Europeaan in landen als Chili, Mexico, Cambodja of Gabon. Je leest er niet over in de expatboekjes of migratieliteratuur. En dat snap ik niet. Het gebeurt namelijk continu.

Lees verder “Ik bén niet ‘meer’”