Alsof je een afspraak maakt om een avondje te stappen

Inkijk in de Medische wereld van Gabon

Libreville, Gabon

Gewapend met mijn medisch dossier zit ik in de wachtkamer. Bloed is getest, thorax is geröntgend, ik ben bij de anesthesist geweest. Dit keer voor de derde keer naar de uroloog. De eerste keer was het een vrouw, de tweede keer een man. Wie ik nu ga spreken, is afwachten.

Altijd weer een hoop gedoe. Wat alles te maken heeft met een bureaucratie, een systeem, een doolhof op papier. Het gaat om betalen, dat staat op nummer 1. Of preciezer gezegd: wie opdraait voor de kosten is prioriteit.

In Phnom Penh kwam je een ziekenhuis binnen en het eerste waar je letterlijk tegenaan liep, was de kassa. Een hokje waar de financiële zaken werden geregeld. Welkom.

In de VS is het doodnormaal dat je, al sterf je bijna, naar je creditcard wordt gevraagd. Eer je het ziekenhuis of de kliniek in mag en dus verder geholpen wordt, moet je eerst je kredietwaardigheid bewijzen.

Lees verder “Alsof je een afspraak maakt om een avondje te stappen”

Lef om met een kaart te betalen

Scène in een supermarkt

Libreville, Gabon

Het is superdruk. Niet zozeer in de winkel. Lange rijen voor de kassa. Ik zie geen irritatie bij de mensen om me heen, tenminste niet aan de buitenkant. Er gaan niet meer kassa’s open om de rijen weg te werken. Integendeel, ik zie er een paar juist sluiten. Ik merk dat bij mij de irritatie juist wel groeit. Voor mij staat een man met een volle kar.

Voor hem staat een vrouw die wacht met haar boodschappen op de band te zetten, tót haar voorganger heeft betaald. De band blijft dus compleet leeg. Ja, dat schiet lekker op. Mijn handen jeuken.

Lees verder “Lef om met een kaart te betalen”